Stil verdriet

‘Mam, wat is er?’ hoor ik een stem naast me. Mijn knokkels grijpen vaster om het stuur. Ik zie ze wit worden. Een traan glijdt uit mijn ooghoek over mijn wang. Hij vindt zijn weg naar beneden. Mijn mondhoeken vertrekken. Ik ben blij dat ik mijn zonnebril op heb, zodat hij niet ziet dat mijn ogen zich verder vullen met tranen. ‘Niets’, wil ik zeggen … Continue reading Stil verdriet

Shine^up: de man die je rug kriebelt en nog even met je haren speelt totdat je in slaap bent gevallen is een geschenk uit de hemel

Los zijn van de zwaartekracht

  Elke dag denk ik er aan wanneer we voor het laatst fysiek contact hebben gehad, samen onder de douche zijn handen op mijn heupen, heel langzaam mijn borsten inzepend met heerlijk ruikende ruim schuimende douchegel Ik kan me het gevoel van je handen heel goed herinneren, het gewicht ervan, bemoedigend, beschermend, een omhelzing, jouw neus in mijn nek, mijn hart knijpt samen. Ik laat … Continue reading Los zijn van de zwaartekracht