messi

Misselijk van verdriet?

messi

Wanneer iemand ooit tegen mij had gezegd dat het bestond, misselijk zijn van verdriet had ik hem aangekeken en gedacht, die spoort niet. Immers als je verdrietig bent dan huil je, trek je je dekbed over je hoofd, eet je kilo’s chocola, drop, chips en allerlei andere troep die je dan vanzelf misselijk maken. Maar een verdriet dat begint met misselijkheid ken ik niet.

Tot gisteren. Opeens overviel me het. Een gevoel dat ik niet kende en waar ik geen raad mee weet. Het liefst zou ik willen huilen, het servies tegen de muur gooien en mezelf klem zuipen (hoewel dat sowieso geen optie is in mijn geval).

Ik wil dit gevoel niet, nu niet en nooit niet. Dit moet weg, heel snel. Hoe geen idee. Wie me daarbij kan helpen. Niemand.

Dit moet ik zelf doen.

Soms denk ik er zijn dagen dat mijn leven een heel slecht boek is. Steeds als je denkt het kan niet erger blijkt het toch net een stapje erger te kunnen.

Het komt wel goed zeggen ze dan. Dat hoeft niet eens maar mag dat misselijke allesoverheersende gevoel nu gewoon weg?

Please follow and like us: