Publicaties

Mijn boeken zijn te bestellen bij http://www.bol.com

De column ‘Blote voeten in het park’ is de winnende column van de columnwedstrijd van de Libelle in 2010. 

 

Met blote voeten wordt ze gevonden, in het park. Verdwaald, weg van alles, weg van huis, van de wereld, van haar wereld, maar ook van onze wereld.

Ze hoort er niet meer bij. Letterlijk en figuurlijk, weggestopt in een tehuis. Niet dat ze geen bezoek krijgt. Haar kinderen komen elke dag. Het probleem is alleen dat ze dit al snel niet meer weet. Vijf minuten nadat haar dochter is vertrokken gaat de telefoon. Mijn portemonnee is gestolen. Nee, mam, die heb je net in de la gelegd, weet je nog, de la met je ondergoed.

Ze weet het niet meer, zoals ze heel veel niet meer weet. Ze is het kwijt, zoals ze haar leven kwijt is, haar verleden, haar heden en haar toekomst.

Niemand kan het haar teruggeven. Iedereen wil het haar teruggeven.

Toch hoort ze er niet meer bij. Het gaat langs haar heen. Het leven gaat langs haar heen. Het bezoek gaat langs haar heen, evenals het nieuws, de kranten, de buurvrouw, de verpleegster die haar in bad doet, alles beleBlote voeten in het parkeft ze, maar nergens is ze meer bij.

Mam, zal ik morgen komen? “Nee, hoor lieverd, dat hoeft niet je bent er toch nu al.” Lief gezegd, lief bedoeld, over vijf minuten weet ze het niet meer. In de vijf minuten die ik nodig heb om thuis te komen is ze vergeten dat ik ben geweest.

Mijn kind gaat haar boodschappen brengen. Ze stelt zich voor. Geen idee.

Gisteren was hier zo’n aardige jongen, die kwam allemaal boodschappen brengen en ik hoefde niet te betalen.

Ik zeg niets, krijg tranen in mijn ogen. “Mam, het was je kleinzoon.” Toch zeg ik niets, dankbaar omdat ze zich op dat moment wel weet te herinneren dat er boodschappen zijn gebracht.

Mijn zoon is verdrietig. “Ik ga niet meer naar oma mam, het heeft geen zin.”

Jawel schat, het heeft wel zin, het heeft heel veel zin.”

Ze weet het niet meer mam, ze kent me niet, ze denkt dat ik iemand van de boodschappen service ben, ze gaf me een fooi.”

Oh, denk ik gerustgesteld, ze heeft haar portemonnee weer gevonden. Gelukkig, of niet?

Die avond gaat de telefoon, ze is gevonden, in het park, op blote voeten, op zoek naar haar huis.

 

De column verschijnt in week 33 2012 in de Libelle. 

Een dagje Mam

Een dagje Mam is een bundel korte verhalen, waarin Ingrids ervaringen met haar gezin en omgeving worden samengevat.

Zij ontziet zichzelf daarbij niet, maar ook de andere gezinsleden worden kritisch gevolgd.
Omdat men het leven in een gezin met vijf mannen geen alledaagse situatie kan noemen, worden haar belevenissen op een humoristische wijze onder de loep genomen.
De verhaaltjes zullen zeker op de lachspieren werken en in veel gevallen een spiegel zijn voor menig lezer of lezeres. Zowel oud als jong zal zich in haar verhalen herkennen.

Annemarie van Gaal over “een dagje mam’: Wat een ongelooflijk leuke columns. Heerlijk herkenbaar. Ik heb genoten van het boek en in een ruk op de patio uitgelezen. Bij iedere column verschijnt drie keer een lach op mijn gezicht

Het boek is te bestellen bij http://Www.bol.com Ako, Bruna en via deze website.
ISBN: 9789048405510
 Uitgeverij aquazz

Dat dan weer wel

Is een vervolg op het boek ‘Een dagje Mam’.

Omdat mijn gezin en omgeving een onuitputtelijk bron vol inspiratie zijn heb ik wederom een aantal columns gebundeld.

Het boek is te bestellen bij Uitgeverij Aquazz te Arnhem en via http://www.bol.com

Paperback
113 pagina’s
978-94-90535-15-5

15,95 + 2.70 verzending

Met de column ‘Blote voeten in het park’ won Ingrid de Libelle columnwedstrijd 2010. Tineke Beishuizen vond deze column prachtig geschreven en een genot om te lezen.

 

Bijna (ver)dronken

Bijna (ver)dronken

Geef een reactie

Your email address will not be published.