Stil verdriet

‘Mam, wat is er?’ hoor ik een stem naast me. Mijn knokkels grijpen vaster om het stuur. Ik zie ze wit worden. Een traan glijdt uit mijn ooghoek over mijn wang. Hij vindt zijn weg naar beneden. Mijn mondhoeken vertrekken. Ik ben blij dat ik mijn zonnebril op heb, zodat hij niet ziet dat mijn ogen zich verder vullen met tranen. ‘Niets’, wil ik zeggen … Continue reading Stil verdriet